کربلا ای قرار دل خسته ام 

 کربلا چشم خود بر رهت بسته ام

                                                 کربلا عشق تو در بن و ریشه ام

  کربلا نیست غیر از تو اندیشه ام

                                                 کربلا ای حریمت بود قبله ام

کربلا مست عطر شش گوشه ام

 با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

گفتمش چون می کشی تصویر مردان خدا

 تک درختی در بیابان یکه و تنها کشید

گفتمش نامردمان این زمان را نقش کن

عکس یک خنجرزپشت سر پی مولا کشید

گفتمش راهی بکش کان ره رساند مقصدم 

 راه عشق و عاشقی و مستی ونجوا کشید

گفتمش تصویری از لیلی ومجنون رابکش

عکس حیدر(ع) در کنار حضرت زهرا(س)کشید

گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن

 در بیابان بلا، تصویر یک سقا کشید

گفتمش از غربت ومظلومی ومحنت بکش

فکر کرد و چهار قبر خاکی از طه کشید

گفتمش سختی ودرد وآه گشته حاصلم

گریه کردآهی کشید وزینب کبری(س) کشید

گفتمش درد دلم را با که گویم ای رفیق 

 عکس مهدی(عج) راکشید و به چه بس زیبا کشید

گفتمش ترسیم کن تصویری از روی حسین(ع) 

 گفت این یک را بباید خالق یکتا کشید

يكى از فرزندان امام حسين«ع»كه شير خوار بود و از تشنگى،روز عاشورا بى تاب=شده بود.امام،خطاب

به دشمن فرمود:از ياران و فرزندانم،كسى جز اين كودك نمانده است.نمى‏بينيد كه چگونه از تشنگى بى ت

اب است؟در«نفس المهموم»آمده است كه فرمود:«ان لم ترحمونى فارحموا هذا الطفل»در حال گفتگو بود

كه تيرى از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم على اصغر را دريد.امام حسين«ع»خون گلوى او را

گرفت و به آسمان پاشيد.⁽¹⁾ در كتابهاى مقتل،هم از«على اصغر»ياد شده،هم از طفل رضيع(كودك

شيرخوار)و در اينكه دو كودك بوده يا هر دو يكى است،اختلاف است.

در زيارت ناحيه مقدسه،درباره اين كودك شهيد،آمده است:«السلام على عبد الله بن الحسين،الطفل ا

لرضيع،المرمى الصريع،المشحط دما،المصعد دمه فى السماء،المذبوح بالسهم فى حجر ابيه،لعن الله ر

اميه حرملة بن كاهل الأسدى».⁽²⁾ و در يكى از زيارتنامه‏هاى عاشورا آمده است:«و على ولدك على ا

لأصغر الذى فجعت به»از اين كودك،با عنوانهاى شيرخواره،ششماهه،باب الحوايج،طفل رضيع و...ياد

مى‏شود و قنداقه و گهواره از مفاهيمى است كه در ارتباط با او آورده مى‏شود.

طفل شش ماهه تبسم نكند،پس چه كند

آنكه بر مرگ زند خنده،على اصغر توست‏

«على اصغر،يعنى درخشانترين چهره كربلا،بزرگترين سند مظلوميت و معتبرترين زاويه شهادت ...چشم

تاريخ،هيچ وزنه‏اى را در تاريخ شهادت،به چنين سنگينى نديده است.»⁽³⁾ على اصغر را«باب

الحوائج»مى‏دانند،گر چه طفل رضيع و كودك كوچك است، اما مقامش نزد خدا والاست.

اصغر که به سوز تشنگی تاب نداشت
یک لحظه زکثرت عطش خواب نداشت
مظلوم نبود کس چو عباس حسین
سقا شده بود، جرعه‏ ای آب نداشت
برگشت زجبهه کودک عاشورا
زیبا گوهر مشبک عاشورا
فریاد بلند نفرت از دشمن داشت
قنداق شهید کوچک عاشورا (5)

توضیحات مختصری درباره ی امام حسین(ع) برای شناخت بیشتر:

نام : حسين (سومين امام كه به امر خداوند تعيين شده است )

كنيه :ابو عبد اللّه

لقب : خامس آل عبا، سبط، شهيد، وفى ، زكى

پدر : حضرت على بن ابى طالب (ع )

مادر: حضرت فاطمه (س )

تاريخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى

مكان ولادت : مدينه

مدت عمر : 57 سال

علت شهادت : پس از روى كار آمدن يزيد، امام كه او را نالايق  ميدانست تن به ذلت بيعت و سازش با او را نداد و براى افشاى

او به فرمان خدا از مدينه به مكه و سپس به طرف كوفه و كربلا حركت كردند و همراه با ياران خود با لب تشنه توسط دشمنان ا

سلام شهيد شدند.

قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)

زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى

سن شهادت: در ۵۷ سالگی

مكان شهادت و دفن : كربلا

گفته های امام حسین

ایمان و یقین

شخصی از امام حسین پرسید: فاصله میان ایمان و یقین چقدر است؟ فرمود: چهار انگشت.

گفت: چگونه؟ فرمود: ایمان آن است که آن را می شنویم و یقین آن است که آن را می بینیم و فاصله بین

گوش و چشم چهار انگشت است.

پرسید: میان آسمان و زمین چقدر است؟ فرمود: یک دعای مستجاب.

پرسید : میان مشرق و مغرب چقدر است؟ فرمود: به اندازه ی سیر یک روز آفتاب.

پرسید: عزت آدمی در چیست؟ فرمود: بی نیازیش از مردم.

پرسید: زشت ترین چیزها چیست؟ فرمود: در پیران هرزگی و بیعاری است، در قدرتمندان،درنده خویی، در

شریفان، دروغگویی، در ثروتمندان، بخل است و در عالمان حرص. 

 « شعر استاد شهریار »

عزّت و آزادگى بين تا كجا دارد حسين

شيعيان در سر هواى نينوا دارد حسين       خون دل با كاروان كربلا دارد حسين

از حريم كعبه و جدش به اشكى شست دست    مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسين

بردن اهل حرم دستور جدش مصطفى است    ورنه اين بى حرمتى ها كى روا دارد حسين

آب خود با دشمنان تشنه قسمت مى كند          عزّت و آزادگى بين تا كجا دارد حسين

دشمنش هم آب مى بندد به روى شاه دين    داورى بين با چه قوم بى حيا دارد حسين

دشمنانش بى امان و دوستانش بى وفا      با كدامين سركند مشكل دوتا دارد حسين

رخت و ديباج حرم چون گل به تاراجش برند    تا به جايى كه كفن از بوريا دارد حسين

اشك خونين گو بيا بنشين به چشم شهريار    كاندرين گوشه عزاى بى ريا دارد حسين

                                      عزیزان در این عکس یه دنیا حرف وجود داره

                                            یه دنیا مظلومیت هست

                                 پس بهتر که این بنده حقیر چیزی نگویم

کیفیت ولادت ایشان:

چون حضرت امام حسین(ع) متولد شد،حضرت رسول(ص)به اسماء بنت عمیس فرمود)):ای

اسماءفرزند مرا بیاور.))اسماء گفت: ((آن حضرت را در جامه سفید پیچیده وبه خدمت آن

حضرت بردم،حضرت اوراگرفت ودر دامانش گذاشت ودر گوش راست او اذان ودر گوش چپ

ایشان اقامه گفت،پس جبرئیل نازل شد واز طرف خداوند نام حسین را برای آن فرزند آورد پس

حضرت(ص)او رابوسید وگریست وغرمود: ((تو را مصیبتی بزرگ در پیش است.خداوند لعنت

کند کشنده اورا.))پس فرمود اسماءاین خبر را به فاطمه(س)نگو.

چون روز هفتم شد گوسفند ساه وسفیدی را برای او عقیقه کرد ویک رانش رابه قابله داد

وسرش را تراشید وبه وزن موی سرش صدقه داد.پس او را در دامانش گذاشت وفرمود: ((ای

اباعبدالله، چه بسیار گران است برمن کشته شدن تو))وبسیار گریست.

بيا عاشقي را رعايت كنيم 

                                 زیاران عاشق حكايت كنيم

از آن ها كه خونين سفر كرده اند

                                  سفر بر مدار خطر كرده اند

از آن ها كه خورشيد فريادشان

                                دميد از گلوي سحر زادشان

غبار تغافل ز جانها زدود

                                هشيواري عشقبازان فزود

عزاي كهنسال را عيد كرد

                                شب تيره را غرق خورشيد كرد

حكايت كنيم از تباري شگفت

                                كه كوبيد درهم، حصاري شگفت

از آن ها كه پيمانه «لا» زدند 

                                 دل عاشقي را به دريا زدند

ببين خانقاه شهيدان عشق                                 

                              صف عارفان غزلخوان عشق

چه جانانه چرخ جنون مي زنند                                           

                              دف عشق با دست خون مي زنند

این پرچم عشق است که بر دوش من است؟

                                                       این پاره ی قرآن که در آغوش من است؟

نه ، نه! بگذارید بگویم این کیست:

                                            شش ماهه گلِ سرخِ عطش نوش من است

ابا عبدالله الحسین علیه السلام 

عده‌اى‌ از روى‌ طمع‌ عبادت‌ خدا مى‌كنند، اين‌ عبادت‌ سوداگران‌ است‌، و جمعى‌ از ترس‌ بندگى‌

خدا مى‌كنند، اين‌ عبادت‌ بردگان‌ است‌، و برخى‌ به‌ انگيزه‌ شكر خدا را عبادت‌ مى‌كنند، اين‌ عبادت‌

زادمردان‌ و بهترين‌ عبادتهاست‌.

امام حسين عليه السلام به امام سجاد عليه السلام فرمودند:

پسرم از ظلم به کسي که جز خداوند متعال عليه تو ياوري ندارد دوري کن

حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام :

كسى‌ كه‌ تو را دوست‌ دارد، از تو انتقاد مى‌كند و كسى‌ كه‌ با تو دشمنى‌ دارد، از تو تعريف‌ و تمجيد مى‌كند.

گذر عمر امام حسین علیه السلام

امام حسین علیه السلام در روز شنبه دهم محرم سال 61 هجری پس از نماز ظهر به

شهادت رسید، در حالی که مظلوم و تشنه‌کام و شکیبا بود و نیتش جز خدا چیزی

نبود.

امام هنگام شهادت 58 سال داشت که هفت سال از آن را با جدش رسول خدا، سی و

هفت سال را با پدرش علی علیه السلام و چهل و هفت سال را با برادرش حسن

علیه السلام سپری کرده بود. او پس از برادر، به امامت رسید و ده سال بعد، جام

شهادت را نوشید.

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست